Kiedy i komu przysługuje świadczenie pielęgnacyjne?

powrót

Świadczenie pielęgnacyjne przysługuje określonym osobom, sprawującym opiekę nad niepełnosprawnym, jeżeli z tego powodu (z powodu sprawowania opieki) nie podejmują lub rezygnują z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej.

 

Osoba, nad którą sprawowana jest opieka musi legitymować się:

  1. orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo
  2. orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji.

 

Świadczenie pielęgnacyjne przysługuje:

  1. matce albo ojcu,
  2. opiekunowi faktycznemu dziecka,
  3. osobie będącej rodziną zastępczą spokrewnioną w rozumieniu ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej,
  4. innym osobom, na których zgodnie z przepisami ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy ciąży obowiązek alimentacyjny, z wyjątkiem osób o znacznym stopniu niepełnosprawności (przy czym osobom tym świadczenie to przysługuje pod pewnymi dodatkowymi warunkami).

 

Świadczenie pielęgnacyjne przysługuje, jeżeli niepełnosprawność osoby wymagającej opieki powstała:

  1. nie później niż do ukończenia 18. roku życia lub
  2. w trakcie nauki w szkole lub w szkole wyższej, jednak nie później niż do ukończenia 25. roku życia.

 

Jak wynika z powyższego, aby uzyskać świadczenie muszą zostać spełnione dwie przesłanki:

  1. osoba niepełnosprawna musi legitymować się odpowiednim orzeczeniem,
  2. opiekun osoby niepełnosprawnej musi zrezygnować z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu sprawowania opieki albo też sprawowanie opieki uniemożliwia mu podjęcia takiego zatrudnienia.

Weryfikacja pierwszej z przesłanek odbywa się na podstawie orzeczenia. Ocena sytuacji zawodowej może być dokonywana poprzez przeprowadzenie wywiadu środowiskowego. Wnioskodawca powinien być pouczony o warunkach przysługiwania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego i obowiązku informowania organu wypłacającego świadczenie, o takich zmianach stanu faktycznego, które wpływają na prawo do świadczenia (np. podjęcie zatrudnienia).

Trzeba pamiętać, że świadczenie pielęgnacyjne nie jest przyznawane w związku z samym faktem sprawowania opieki, ale tylko wtedy, kiedy fakt sprawowania opieki powoduje brak możliwości podjęcia zatrudnienia z powodu konieczności osobistego sprawowania tej opieki lub konieczność rezygnacji z zatrudnienia.

 

Świadczenie pielęgnacyjne, w odróżnieniu od zasiłku pielęgnacyjnego, przyznawane jest opiekunowi osoby niepełnosprawnej, a nie osobie wymagającej opieki.

 

Podstawa prawna:

Ustawa z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U.2006.139.992).

 

Autor: Anna Nowakowska,

prawnik