Pacjent otyły powinien stracić na wadze w chorobie

powrót

PRAWDA, ALE…

Owszem, pacjent otyły może stracić na wadze podczas choroby. Ale zwykle wiąże się to z niedożywieniem jakościowym – czyli brakiem podstawowych składników odżywczych – które jest niebezpieczne nawet dla pacjenta z otyłością.
 

Przyczyny i konsekwencje utraty wagi

Utrata wagi towarzysząca chorobie wynika z większego zapotrzebowania pacjenta na energię, często połączonego z obniżoną ilością spożywanych pokarmów. Problemy z gryzieniem, żuciem, przełykaniem, ból, nudności, niestrawność – to tylko niektóre z przyczyn ograniczenia jedzenia i chudnięcia. Utrata kilogramów u pacjentów z otyłością jest z jednej strony zjawiskiem pozytywnym, ponieważ obniża ryzyko niewydolności krążenia, choroby wieńcowej, zwyrodnienia stawów. Z drugiej jednak strony wskazuje na niedostateczną podaż składników pokarmowych w diecie. W takiej sytuacji organizm sięga po rezerwy energetyczne zgromadzone w tkance tłuszczowej. Jeśli trwa to zbyt długo, dochodzi do niedostatecznego odżywienia, a nawet wyniszczenia organizmu i wynikających z tego konsekwencji zdrowotnych – osłabienia, pogorszenia odpowiedzi na leczenie, częstszych infekcji i dłuższego gojenia się ran.
 

 Żywienie pacjenta otyłego

W czasie choroby zaleca się spożywanie produktów o wysokiej wartości odżywczej – zawierających dużo witamin i składników mineralnych (drób, chude mleko i jego przetwory, warzywa, owoce, produkty zbożowe z pełnego ziarna). Trzeba pamiętać, że zapotrzebowanie na białko, witaminy i minerały musi zostać całkowicie pokryte, nawet jeśli podajemy nieco mniej energii niż wskazują na to potrzeby organizmu.

Decyzję o ewentualnym odchudzaniu pacjenta najlepiej pozostawić lekarzowi lub dietetykowi i rozpocząć po wyleczeniu choroby podstawowej. Ponadto w niektórych przypadkach niewielka rezerwa energetyczna jest korzystna, gdyż może być wykorzystana w okresach zaostrzenia choroby, kiedy zarówno łaknienie, jak i przyswajanie pokarmów jest obniżone.

 

Autor: Redakcja “Opieki nad chorym”