Życie z miastenią – praktyczne wskazówki

powrót

Miastenia jest chorobą przewlekłą i nieuleczalną. Zmiany zachodzące w organizmie są dla chorego trudne do zaakceptowania i niezwykle uciążliwe. Pojawiają się problemy z przełykaniem, chodzeniem, oddychaniem, problemy z mimiką twarzy, która nie odzwierciedla rzeczywistego nastroju czy humoru osoby chorej. Tak chory, jak i jego bliscy muszą nauczyć się żyć i radzić sobie z przykrymi objawami miastenii.

Chorzy z miastenią muszą regularnie przyjmować leki, jak również poddawać się rehabilitacji, pozwalającej możliwie jak najdłużej pozostawać sprawnymi fizycznie. Bardzo ważne jest, aby osoba chora otrzymała wsparcie rodziny i przyjaciół. Warto również rozważyć skorzystanie z pomocy psychologa. Zmiany zachodzące w ciele chorego i pojawianie się kolejnych, trudnych do zaakceptowania ograniczeń może prowadzić do pojawienia się depresji. Dlatego tak ważne jest, aby osoba z miastenią z powodu swojej choroby nie odcinała się od świata, nie rezygnowała z kontaktów towarzyskich i nie zamknęła się w bezpiecznym zaciszu domowym. Rolą opiekuna i bliskich jest motywowanie do działania, jak również wsłuchanie się w potrzeby i obawy chorego.

Chorzy na miastenię powinni prowadzić możliwe jak najbardziej ustabilizowane życie, pozbawione stresujących sytuacji. Osoby z miastenią nie powinny wykonywać wyczerpujących czynności ponad ich siły. Ważne, aby jak tylko pojawi się zmęczenie, zrobić odpoczynek.

 

W zaawansowanym stadium miastenii pojawiają się problemy z jedzeniem spowodowane trudnościami z przełykaniem pokarmów. Najlepiej, aby posiłki miały możliwie jak najbardziej płynną konsystencję. Chorzy powinni spożywać posiłki o mniejszej objętości, ale częściej (6-7 posiłków dziennie). Mimo pojawiających się problemów ze spożywaniem posiłków, chorzy muszą przestrzegać odpowiednio zbilansowanej diety, która chroni przed osłabieniem organizmu. Przeczytaj więcej na temat odżywiania w miastenii.

 

Autor: Redakcja “Opieki nad chorym”